Pojedyncza stacja referencyjna

Odbiorniki RTK tradycyjnie odbierają dane RTK z jednej stacji referencyjnej. Stacja referencyjna może być zamontowana na stałe (np. na dachu biura), lub tymczasowo w terenie. W obu przypadkach zasada działania jest identyczna:

Zasada działania
Wykorzystywana jest jedna stacja referencyjna, która jest:

  1. Ustawiona na znanym punkcie; oraz
  2. Wysyła poprawki do odbiornika ruchomego (zwykle jest to jednokierunkowa łączność przez radiomodem lub telefon GSM) (Rysunek 2).

Należy zwrócić uwagę na trzy punkty dotyczące relacji między odbiornikiem ruchomym i stacją referencyjną:

  1. Zarówno stacja jak i odbiornik obserwują wspólny zestaw satelitów.
  2. Stacja referencyjna wysyła informacje o swojej pozycji i obserwowanych satelitach do odbiornika ruchomego.
  3. Odbiornik ruchomy łączy obserwacje przesłane ze stacji z swoimi obserwacjami w celu obliczenia pozycji RTK.

Pozycja jest obliczana za pomocą algorytmów RTK, takich jak np. SmartRTK wykorzystywanych w urządzeniach z serii Leica System 1200. Rozwój algorytmów RTK - szczególnie w SmartRTK - pozwala odbiornikowi ruchomemu pracować w odległości do 50km od stacji referencyjnej.

 

 Rysunek2: Pojedyncza linia bazowa RTK

 

Zalety Wady

Zalety wynikające z pracy z użyciem jednej stacji RTK to:


  • Zasada działania jest prosta i ogólnie dobrze rozumiana.
  • Stacja bazowa ustawiona jest blisko użytkownika w ternie dzięki czemu śledzi te same satelity co odbiornik ruchomy, odbiornik ruchomy wykonuje obliczenia pozycji.

Wady wynikające z pracy z użyciem jednej stacji RTK to:

  • Koszt zakupu stacji. 
  • Czas potrzebny na ustawienie stacji referencyjnej / dodatkowy pracownik.
  • Wraz ze wzrostem odległości między stacją a odbiornikiem spada dokładność obliczonej pozycji przez odbiornik ruchomy.

 
Spadek dokładności wynika z błędów zależnych od odległości - głównie błędów atmosferycznych. Zasadniczo, wraz ze wzrostem odległości między odbiornikiem ruchomym a stacją bazową, warunki atmosferyczne w miejscu ustawienia stacji i przebywania odbiornika będą coraz bardziej różne. Powoduje to obniżenie dokładności wyznaczenia pozycji i sprawia, że obliczenie pełnej ilości cykli fazowych będzie coraz trudniejsze.